Rosa: “Ik dacht dat het aan mij lag. Tot ik in gesprek ging.”



Zesenveertig jaar. Zo lang ben ik getrouwd geweest. En even zolang heeft mijn man me mishandeld.

Meestal beperkte hij zich tot verbaal geweld, een enkele keer sloeg hij me. Ik dacht dat het aan mij lag. Hij werkte lange dagen en had het altijd druk, terwijl ik thuis was met de kinderen. Als hij dan thuis kwam verwachte hij een warme maaltijd, een schoon huis en onbeperkte aandacht. Ik deed altijd mijn uiterste best en vond het ook mijn rol.

Gekleineerd
Maar toen ging hij met pensioen. Van de één op de andere dag zaten we hele dagen bij elkaar. Onze relatie werd daar niet bepaald beter van. Ik heb het zo geprobeerd maar ik kon hem niet tevreden maken. Steeds vaker, eigenlijk dagelijks, was het raak. Ik werd gekleineerd, geslagen en hij vond het niet goed als ik afsprak met vriendinnen als hij ook thuis was.

Kinderen
Onze kinderen waren al lang uit huis en we zijn nooit praters geweest, maar nu vroeg onze oudste dochter op een gegeven moment of het allemaal wel goed ging. Het zat me zo hoog! Ik heb het haar daarom voor een deel verteld, over de denigrerende opmerkingen en hoe erg ik het vond dat ik maar niet aan zijn verwachtingen kon voldoen.

Op zoek naar hulp
Kijk, het is natuurlijk haar vader en ze had erg met me te doen, maar zei ook dat ik er misschien toch eens met iemand wat uitgebreider over moest praten. Ze heeft me daarmee ontzettend geholpen. Ik ben op internet gaan zoeken en kwam uiteindelijk bij het Steunpunt Huiselijk Geweld uit. Met hen heb ik telefonisch contact gehad en zij verwezen me door naar iemand waar ik op gesprek kon.

‘Praten hielp niet’
Daar leerde ik dat het helemaal niet aan mij lag. En dat ik er ook gewoon mag zijn en juist heel veel, te veel, heb geaccepteerd. Zij adviseerden me in eerste instantie om er samen met mijn man uit proberen te komen en dat heb ik ook geprobeerd. Maar er viel niet over te praten, hij vond en vind nog steeds dat het mij in de bol is geslagen.

Rosa-tijd
Maar ik weet inmiddels beter en dat is waarom ik heb besloten de scheiding aan te vragen. Het was een ontzettend moeilijke stap, maar ik weet dat dit het beste is. Ik voel me vrijer dan ooit en heb ontdekt dat er nog heel veel dingen zijn die ik wil doen. Het is nu Rosa-tijd!”

Zelf hulp nodig?

Ga naar huiselijk geweld


Mijn verhaal

Wil jij jouw verhaal ook delen?
Mail ons op
mijnverhaal@slachtofferwijzer.nl en we voegen het toe!